Frankrijk
Fascinerend is de veelzijdigheid van het door drie zeeën en twee van de mooiste Europese gebergten begrensde land. Hier verenigt zich geleidelijk west-, midden- en zuid Europa met uiteraard de voor zichzelf sprekende klimatologische verschillen. Vlakland, rivieren, meren en moerassen, beboste heuvelruggen, actieve vulkanen, ontoegankelijke bergen en met sneeuw bedekte bergtoppen, maar ook uitgestrekte zandstranden, steile rotsen en verborgen baaien aan diverse soorten kusten. Veelzijdig is ook de cultuur en de geschiedenis van Frankrijk.

Eten en drinken
Savoir vivre " wellevendheid " is het motto van de Fransen. Nergens kan men zo lekker smullen als in Frankrijk. Iedere regio heeft zijn eigen specialiteiten, die men moet leren eten.
De voortreffelijke wijnen zijn legendarisch en hoeven niet per se duur te zijn. Vraag in de restaurants naar de huiswijn, u zult verrast zijn.
De lunch wordt in de restaurants van 12.00 - 14.30 geserveerd, het diner, de hoofdmaaltijd van de Fransen, begint meestal om 20.00 uur. Fooi is bij de prijs inbegrepen, bij een goede bediening geeft men vaak iets extra's (tot 10%).

Autorijden
! Veiligheidshesje in Frankrijk verplicht! In Frankrijk is het vanaf 1 juli 2008 verplicht een reflecterend veiligheidshesje in de auto te hebben. De bestuurder van de auto moet het hesje dragen als hij de auto verlaat in geval van pech of een ongeluk. In iedere auto moet ook een gevarendriehoek aanwezig zijn.

Frankrijk heeft een goed wegennet. Er zijn autobanen waarvoor men tol dient te betalen (autoroutes), snelwegen (routes nationales) en lokale wegen. De tol kan men met een gangbare creditcard voldoen.
Als maximum snelheid op de autobanen geldt 130 km/h (bij nat wegdek 120 km/h), op snelwegen 110 km/h (bij nat wegdek 100 km/h) en op de overige wegen 90 km/h, binnen de bebouwde kom 50 km/h. Voor alle inzittenden van een auto is het verplicht om veiligheidsgordels te dragen.

Dordogne of Périgord: Nu ook met CityJet vanaf Amsterdam Schiphol naar Brive direkte vluchten van 07 juli t/m 01 september, naar het hart van de Dordogne-vallei.
Deze regio kan trots zijn op de grootste concentratie prehistorische en natuurlijke grotten, kastelen, landgoederen en landhuizen in de wereld. De zandsteen, als het ware gevuld met zonlicht, geeft elk huis een gouden gloed. De Fransen zelf beschouwen de Dordogne als 'la France profonde': het echte Frankrijk - het Frankrijk uit hun jeugd. Het cliché van het flesje wijn al vroeg op tafel, alpinopet op het stokbrood onder de oksel, de gemoedelijkheid van het plattelandsbestaan en natuurlijk uitgebreid tafelen. En ook al zijn clichés nooit helemaal waar: het komt aardig in de buurt van de Dordogne. Controleer het zelf maar eens door 's ochtends vroeg het dorpscafé te bezoeken of een middagje op een terras door te brengen. Of probeer eens een gesprekje te voeren met een dorpsbewoner. Het maakt uw vakantie wel zo leuk.
De schatten in de Perigord zijn talrijk: we bevinden ons in het paradijs van de truffels, cèpes, ganzenlever, gekonfijte producten, pâté en fijne vleeswaren. De inwoners van de Périgord hebben hun traditionele gerechten op uitzonderlijk goede wijze weten te behouden en het is mede daarom zeker de moeite waard een bezoek te brengen aan de gezellige markt van Sarlat. Een van de mooiste manieren om de Périgord Noir te verkennen is langs de Dordogne. U ontdekt vanaf het water de vele kastelen en stadjes die de roem van de Périgord uitmaken.
De geschiedenis van de Dordogne is erg lang. Beroemd is de Dordogne om de ontdekking van tal van grotten met prehistorische kunst daterend van zo'n 20.000 - 30.000 jaar geleden. De meeste van de grotten bevinden zich rond de rivier Vézère, een van de mooist gelegen rivieren van Frankrijk. Lascaux bij Montignac, Les Eyzies met het nationale museum van de prehistorie en tal van grotten en abri’s zijn de plaatsen om te bezoeken als u wat meer te weten wil komen over de prehistorische mens. De Middeleeuwen heeft veel nagelaten in de Dordogne- In vele dorpen staan nog kerken uit tiende en elfde eeuw. Vele burchten, cluzeaux, Bastides en steden dateren van rond deze tijd en zijn waarschijnlijk in de jaren die daarop volgden zodanig verstevigd, dat ze vandaag de dag nog immer in volle glorie te bewonderen zijn. Een economische impuls van jewelste was de honderdjarige oorlog, een conflict tussen twee vorstenhuizen - één van Engelse en één van Franse origine (1339 - 1453). Een beetje rivier en/of een hoge rots en er werd in die tijd een bastide opgetrokken. Talloze kerken werden gefortificeerd zodat de bevolking er in kon schuilen en zich kon verdedigen, dorpen werden uitgehakt in de rotsen, schier ontoegankelijk. Een bijkomende verklaring voor het grote aantal robuuste godshuizen (kerken en abdijen) luidt dat kerk en adel in de Perigord tot grensgebied hebben verklaard in de strijd tegen Cathaarse invloeden. In de tijden daarop volgend, keerde de landelijk rust weer terug in de Dordogne, even opgeschrikt in de tweede helft van de 16e eeuw, toen de hugenoten-bolwerken Bergerac en Cahors weer tot de orde geroepen werden. In de twintigste eeuw bleef er van de Dordogne weinig meer over dan een arme, ontvolkte streek, die weer tot leven werd gewekt door het toerisme.